dit is lichtjes geinspireerd op het gedicht ' de ongevolige ' van Bernlef.
Ik denk dat wat hij met zijn gedicht probeerde te zeggen is dat een 'ongelovige' leeft om wat hij echt kan voelen en waarvan hij zeker kan zijn, en dat de 'ongelovige' dus bewuster ziet dat alles steeds verder verloren gaat, terwijl de 'gelovige', blij is met illusies/ dingen die je niet direct kunt voelen en zeker van kunt zijn, en daardoor minder bezig is met datgene wat verloren gaat maar meer met wat er (na hun idee) komt/overblijft naardat het verloren is. (waarmee naar mijn idee niet een kant wordt gekozen)
Ik heb deze denk lijn doorgetrokken, en wilde in dit gedicht eigenlijk verwoorden hoe je bewust weet dat je leeft, doordat het tijdelijk is, en doordat je 'verrot'
ik besef dat dit gedicht vanwege de (overigens bewust gekozen) scherpe bewoordingen voor het ouder worden, beledigend over kan komen op ouderen, maar zo is het niet bedoeld. Dit gedicht is eigenlijk in een regel samen te vatten (en dan wel een flauwe verbastering van Descartes , ik waarschuw je) : "Ik rot, dus ik ben"
ik leg mijn gedichten niet vaak uit maar ik had er nu zin in
hier is het gedicht van Bernlef:

DE ONGELOVIGE

Hij knipt gaten in zijn zakken
trekt rafels uit zijn pijpen
zo krijgt hij greep en weet hij zeker
wat hij heeft: een broek, een jas

Pas als hij voelt hoe alles slijt
bij iedere aanraking verder verloren gaat
kijkt hij blijmoedig om zich heen.

In de verte trekken bekeerlingen
naar de berg van de benevelde rede
zij dragen het bruine en zwarte boetekleed
bol van zonden naar het eind van de eeuw
waar de verlossing gloort van al het aardse
alle winkelhaken, afgerukte knopen, kogelgaten.

Net als zij voelt hij zich verlaten
maar vastberaden blijft hij staan
met beide benen op de kale grond en koestert
tussen sterk vervuilde handen
het kapotte kopje, het verlaten vogelnest
zo op de tast zoekt hij zijn weg

En zo ook zal hij sterven, ver van de berg
zijn handen niet in gebed maar
middenin een handeling afgebroken
tot aan zijn laatste ademtocht trouw
aan wat hij zag, aan wat hij voelde.

(uit dichtbundel Bernlef - Kiezel en Traan)

& nu ga ik de film over het leven van Bob Dylan op film 1 kijken xD